Na drie en een half seizoen aan het roer neemt Dieter Van Dionant afscheid als trainer van Elewijt. Hij loodste de club van eerste provinciale naar derde amateur nationaal met attractief voetbal. Wij legden hem enkele vragen voor.
Hoe zou je jouw Elewijt-periode samenvatten in drie woorden?
— “Groei. Visie. Succesvol.”
Stel: het is 2030 en je naam valt aan de toog in de kantine. Wat hoop je dat ze over je zeggen?
— "Die mag hier van mij nog eens terugkomen als trainer.”
De stap naar derde amateur nationaal was voor de club een mijlpaal. Wat was het grootste verschil met provinciaal voetbal?
— “De snelheid van uitvoering, het tactische aspect, en de infrastructuur en ontvangst bij de clubs — dat is toch een ander niveau.”
Welke spelers heb je het meest zien groeien tijdens jouw periode hier?
— “Hier kan ik veel spelers noemen en doe ik er heel veel te kort met ze niet te vermelden. Maar ik geef er twee per seizoen.
- 2023: Denis Ghys ging van twee doelpunten naar twaalf in de terugronde en hielp ons aan het behoud. Yani Urdinov bracht de nodige stabiliteit aan de defensie.
- 2024: Maxim Breugelmans was dat seizoen de beste speler in eerste provinciale. Greg Boudart speelde als centrale verdediger dertig matchen en was onmisbaar.
- 2025: Gajanovic en Bell, een duo dat er samen veertig tegen de netten trapt.
- 2026: De Jonge bracht ons voetballend vermogen en balvastheid. Barbieux was defensief al sterk, maar zijn inspelen tussen de lijnen, infiltreren en coaching zijn enorm vooruitgegaan. Ik verwacht dat Nijlen maar een tussenstap is voor hem als hij blessurevrij mag blijven.
En dan de polyvalentste spelers — boys waar ik als coach altijd op kon rekenen: Marni en Alec, echte teamplayers. Maar ook gasten als Pietro, David en Jannes, die een heel seizoen tweede keeper waren en telkens gretig kwamen trainen en Stef scherp hielden. Zij zijn belangrijk geweest voor de groep.”
En de omgekeerde vraag: wat heeft Elewijt jou als trainer bijgeleerd?
— “People management — met dank aan Philippe Van Buggenhout.”
Je staat bekend om attractief voetbal. Hand op het hart: is er ooit een match geweest waar je dacht "laat ons vandaag gewoon eens de bus parkeren"?
— “De bus parkeren niet, maar een stevig middenblok en snel omschakelen hebben we vaak gedaan.”
Wat is het raarste excuus dat je ooit gehoord hebt van een speler om niet te komen trainen?
— “Mijn vrouw is weg met mijn auto en mijn voetbalzak steekt daar in.”
Stel: je mag één regel aan het voetbal veranderen. Wat wordt het?
— “Geen strafschop voor hands in de zestien die geen doelkans zou opleveren. Die sanctie is te groot en vaak te bepalend.”
De opwarming voor een topwedstrijd: muziek in de kleedkamer of stilte?
— “Een motivatiespeech zoals Al Pacino in Any Given Sunday.”
Wat is je ultieme boodschap voor de supporters van groen-wit?
— “Steun Frank zoals jullie het met Wim en mij gedaan hebben. Zo voel je je als trainer meteen aanvaard.”
Wat brengt de toekomst?
— “Even genieten van de periode zonder voetbal en de nodige vakantie, terrasjes, barbecues, weekendjes naar de zee. Het voetbal is van eind juli tot begin mei en pakt toch enorm veel tijd en energie — dan krijgen andere zaken nu voorrang. Ook al zal ik het WK op de voet volgen. (lacht)
Sportief zien we wel wat er komt. Even afwachten en dan de juiste keuze maken.”
—
Aanstaande zondag speelt Elewijt zijn laatste thuiswedstrijd van het seizoen — en meteen ook de laatste thuismatch met Dieter aan het roer. Drie en een half jaar lang tekende hij voor attractief voetbal, een historische titel en een promotie naar nationaal. Laat ons hem zondag bedanken zoals het hoort: massaal langs de lijn!
Mercie Dieter!
💚🤍 #KCVVE