Groenwit op het maximum na de 2-0 zege tegen Londerzeel

Heel wat steden en gemeenten in Vlaanderen zijn vandaag in de ban van de ‘autoloze zondag’. En ook Vilvoorde doet mee waardoor onze uitwedstrijd op Infinity wordt verplaatst naar een latere datum. Een extra rustdag voor Groenwit en dus vroeg ik Evert Vandenwijngaert dinsdag na de training aan mijn ‘tafeltje’ om wat na te praten over de wedstrijd tegen Delta Londerzeel. Hij is dan ook heel tevreden met de gang van zaken, maar  blijft tegelijkertijd met ‘beide voeten op de grond staan’.

Veel decibels weerklonken vanuit de kleedkamer van Elewijt  na de knappe overwinning, thuis tegen Delta Londerzeel, afgelopen zondag. “Na onze tweede zege op rij was het eventjes ontladen. Dan is het dansen, springen en zingen,” begint Evert (foto boven)zijn relaas.  “Tijdens de wedstrijd zelf was er meer spanning. Delta is een topploeg maar we hebben ze vanaf het begin goed aangepakt.”

“Ge moogt doen wat ge wilt, maar ik ga verder spelen.”

Groenwit, niet onaardig aan de match begonnen creëerde met Nick, alweer scherp in de voorlinie, wat kansen en een licht overwicht voor Elewijt. “Een stevige en viriele, maar wel een faire wedstrijd,” volgens Evert. Misschien soms wel iets te pittig. Dat mocht Thomas Rypens al na twintig minuten aan ‘de lijve’ ondervinden.  Door een ongelukkig contact met zijn tegenstander van Delta, moest onze aanvoerder al vroeg naar de kant met een opgezwollen oog en een gapende wonde boven de wenkbrauw. “Tja, dit was botsing zonder veel kwaad opzet.” Evert was dan ook  verbaasd hoe Thomas reageerde net na de bewuste fase. “Ge moogt doen wat ge wilt, maar ik ga verder spelen.” Onze coach bracht Thomas algauw op ander gedachten en het werd uiteindelijk een snel ritje richting ‘spoed’.

Nick kapt de bal, tikt het ‘leer’ vooruit en hij is weg, los voorbij de verdediging.  Hij is gewoon beestachtig aan de bal!

Ook veel emoties bij de supporters want even later was het alweer ‘prijs’ toen Londerzeel met tien man verder moest na een duwfout op Ricky binnen de zestien. Onze spits trapte de elf meter zelf, maar  zijn penalty werd spijtig genoeg gered door de keeper van Delta. De hoekschop die even later volgt zorgde uiteindelijk voor de niet onverwachte openingstreffer voor Groenwit. Arnaud Bras plaatste de bal netjes op het hoofd van Nick, die autoritair binnenkopte.  Evert is dan ook vol lof over onze aanvaller. “Hij groeit elk jaar bij Elewijt. Nick kapt de bal, tikt het ‘leer’ vooruit en hij is weg, los voorbij de verdediging.  Hij is gewoon beestachtig aan de bal! De ploeg is  dit seizoen overal sterker geworden waardoor spelers zoals Nick beter kunnen voetballen. En dat uit zich nu al in zijn resultaten,” beseft Evert.

extra richtlijnen

Onze jongens kregen tijdens de pauze ondanks de voorsprong nog wat extra richtlijnen mee van de coach. “Aangezien Delta met tien man de tweede helft moest volmaken, kregen we de opdracht de bal in de aanval sneller rond te spelen waardoor de bezoekers op den duur sneller vermoeid zouden geraken, maar om dit altijd in de praktijk om te zetten is niet altijd gemakkelijk.”

verlossend doelpunt

En toch zette Groenwit net voor affluiten in extremis het verlossende doelpunt op het bord dankzij Nino, ingevallen voor Bras. Kjelle  voorkwam net daarvoor nog een cruciale tegentreffer van Londerzeel vanop de lijn. “Een actie  dat ‘broodnodig’ was, want stel je voor dat het 1-1 wordt  zo kort naar het einde toe, dan smijten zij den boel weer toe en is de wedstrijd afgelopen,” aldus Evert.

totaal verhaal

Met de welverdiende zege is Evert zeker wel tevreden. “Als we op voorhand hadden geweten dat we tegen twee topploegen zes op zes gingen spelen, had ik daar al zeker voor getekend. Onze verdediging  is versterkt, maar dit is eigenlijk een ‘totaal verhaal’. In die zin dat heel de ploeg zijn steentje bijdraagt, aanvallend zowel als verdedigend, het is als het ware een totale ‘mentalswitch’ dit seizoen. “

“Ik weet dat ik elk week opnieuw scherp aan de aftrap moet staan om mijn basisplaats te behouden.”

Er zijn hoe dan nog heel wat punten voor verbetering vatbaar weet onze ‘flankveranderaar of aanvalafbreker’, zoals Evert zijn taak binnen de ploeg omschrijft. “Tja ik moet den Angel uit den aanval van den tegenstander halen. Ik weet dat ik elk week opnieuw scherp aan de aftrap moet staan om mijn basisplaats te behouden. Genoeg motivatie dat me sterk houdt want er staan genoeg spelers klaar om bij Elewijt op het veld te staan. Uiteindelijk moet Wim elke week zijn beste ploeg op het veld zetten. Ik besef dan ook dat spelers die dan niet meteen aan de bak komen in de A kern, teleurgesteld zijn en dat is op zich wel een goed teken. Dat wil zeggen dat die drang er dan  wel is om terug bij die vijftien aan de start te verschijnen.” concludeert Evert heel rationeel en realistisch.

Onze A ploeg dus pas volgende week terug in actie thuis tegen Asse Ter Heide. Deze namiddag speelt onze B ploeg een interessante wedstrijd op Machelen om 15u. Allen op post!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

Meer nieuws